Wybielanie zębów w gabinecie to zabieg, w którym za pomocą żelu z nadtlenkiem rozjaśnia się kolor szkliwa. Wykonuje się go pod kontrolą stomatologa, z zabezpieczeniem dziąseł, co odróżnia je od domowych nakładek (Haywood i Heymann, 1991). Efekt zależy od budowy zębów, przyczyny przebarwienia i indywidualnych cech pacjenta, dlatego nie można obiecywać określonego rezultatu.

Ocena przed zabiegiem

• Stan dziąseł i zębów: schorzenia wymagające leczenia należy wyleczyć w pierwszej kolejności.
• Ustalenie przyczyny przebarwienia: osady zewnętrzne, zmiany związane z wiekiem i przebarwienia wewnętrzne wymagają odmiennego postępowania (Kidd i wsp., 2003).
• Wypełnienia i korony nie zmieniają koloru pod wpływem wybielania; ewentualnie wymienia się je, by dopasować barwę.

Przebieg zabiegu

Po zabezpieczeniu dziąseł na zęby nakłada się żel, a lekarz decyduje, czy zastosować dodatkowo światło lub ciepło. W zębach martwych, po leczeniu kanałowym, wybielanie wewnętrzne to odrębna technika, wymagająca ostrożności z uwagi na ryzyko resorpcji (Fisher i Radford, 1990).

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej opisywane są przejściowa nadwrażliwość zębów i podrażnienie dziąseł (Dahl i Pallesen, 2003; Goldstein i Kiremidjian-Schumacher, 1993). Więcej o samej procedurze i opiece nad zębami znajdą Państwo na stronie Yayla Dental Akademi.

Wybielanie w gabinecie krok po kroku

1. Badanie i higienizacja: usuwa się kamień i osady, a lekarz ocenia próchnicę i stan dziąseł.
2. Określenie koloru: zapisuje się wyjściowy odcień i omówienie oczekiwań pacjenta.
3. Zabezpieczenie: dziąsła i wargi osłania się specjalną barierą.
4. Nakładanie żelu: czas i liczbę powtórzeń dobiera lekarz, zależnie od produktu i sytuacji klinicznej.
5. Zakończenie: żel jest usuwany, a pacjent otrzymuje krótkoterminowe zalecenia dietetyczne.

Kiedy wybielanie nie jest wskazane?

U osób z czynną próchnicą, chorobą dziąseł lub odsłoniętymi korzeniami najpierw leczy się te problemy. W ciąży, w okresie karmienia piersią, przy wyraźnej nadwrażliwości i w kilku innych sytuacjach zabieg może wymagać odłożenia – warto omówić to z lekarzem. Głębokie przebarwienia wewnętrzne, np. po tetracyklinie, tylko w ograniczonym stopniu reagują na wybielanie; wtedy rozważa się inne rozwiązania, takie jak licówki.

Gabinet czy nakładki domowe?

Nakładki domowe wykorzystują preparaty o niższym stężeniu, stosowane przez dłuższy czas (Haywood i Heymann, 1991). Metoda gabinetowa odbywa się pod nadzorem lekarza i przy zabezpieczonych dziąsłach. To stomatolog wskazuje odpowiedni wariant; czasem łączy się obie metody.

Jak długo utrzymuje się efekt?

Z czasem zęby mogą ponownie ciemnieć pod wpływem herbaty, kawy, papierosów i diety. Nie da się więc jednoznacznie określić trwałości rezultatu; regularna higienizacja i pielęgnacja pomagają utrzymać zadowalający kolor.

Najczęstsze pytania

Czy wybielanie szkodzi zębom?

Powinno być wykonywane pod kontrolą lekarza i przy właściwych wskazaniach; może pojawić się przejściowa nadwrażliwość.

Jak długo utrzymuje się efekt?

Zależy od diety i nawyków.

Od czego zależy koszt zabiegu?

Informacje podajemy po badaniu, w zależności od zakresu zabiegu; nie podajemy stałych kwot.

Czego nie jadać i nie pić po wybielaniu?

W pierwszych dniach ogranicza się ciemne napoje i pokarmy oraz palenie, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Czy wybielanie rozjaśnia również wypełnienia?

Nie; barwa wypełnień i koron się nie zmienia, w razie potrzeby wymienia się je.

Ile wizyt wymaga wybielanie?

Liczbę wizyt planuje lekarz, zależnie od produktu i celu.

Aby umówić konsultację, zapraszamy na stronę yayladent.com/pl. Klinika znajduje się w Bahçelievler, w łatwym zasięgu z Bakırköy i Güngören.

Piśmiennictwo

• Kidd, E. A. M., Smith, B. G. N., & Watson, T. F. (2003). Pickard’s manual of operative dentistry (8th ed.). Oxford University Press.
• Kidd, E. A. M., Smith, B. G. N., & Watson, T. F. (2003). Treatment of approximal caries, trauma, developmental defects and bleaching of discoloured anterior teeth (Chapter 10). In Pickard’s manual of operative dentistry (8th ed., pp. 163–174). Oxford University Press.
• Sakaguchi, R. L., & Powers, J. M. (Eds.). (2012). Craig’s restorative dental materials (13th ed.). Elsevier Mosby.
• Haywood, V. B., & Heymann, H. O. (1991). Nightguard vital bleaching: How safe is it? Quintessence International, 22(7), 515–523. PubMed ↗
• Dahl, J. E., & Pallesen, U. (2003). Tooth bleaching: A critical review of the biological aspects. Critical Reviews in Oral Biology & Medicine, 14(4), 292–304. PubMed ↗
• Goldstein, G. R., & Kiremidjian-Schumacher, L. (1993). Bleaching: Is it safe and effective? Journal of Prosthetic Dentistry, 69(3), 325–328. PubMed ↗
• Fisher, N. L., & Radford, J. R. (1990). Internal bleaching of discoloured teeth. Dental Update, 17, 110–114. PubMed ↗

Wyszukiwanie w bazach danych (słowa kluczowe: tooth bleaching, hydrogen peroxide, tooth sensitivity): PubMed · Google Scholar · Scopus · Web of Science · Embase · NIH PMC. Scopus, Web of Science i Embase mogą wymagać dostępu instytucjonalnego.

Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny; nie stanowi diagnozy ani porady medycznej. W sprawie rozpoznania i leczenia należy skonsultować się z lekarzem dentystą; żaden wynik nie jest pewny.

Treść zweryfikowana przez Dr. Dt. Mehmet Fuat Bozaba, specjalistę periodontologii i chirurgii jamy ustnej. Kontakt: Yayla Dental Akademi, Ferit Selimpaşa Cad. No:44A, Bahçelievler/İstanbul, tel. +90 544 289 66 33, pon.–sob. 10:00–21:00 (niedziela nieczynne), WhatsApp.