Przeszczep kości i GBR przed implantem – Stambuł

Strona główna › Przeszczep kości i GBR
Chirurgia przedimplantacyjna · İstanbul Bahçelievler

Przeszczep kości i GBR przed implantem – Stambuł

Przeszczep kości i GBR to zabiegi, które odbudowują kość szczęki lub żuchwy, gdy jest jej zbyt mało, by bezpiecznie osadzić implant. Wyjaśniamy, kiedy są potrzebne, jakie materiały i techniki są stosowane, jak wygląda gojenie i jak taki zabieg wpływa na plan podróży do Stambułu.

W skrócie: gdy po utracie zęba kość zanika, implant może nie mieć wystarczającego podparcia. Przeszczep kości uzupełnia jej objętość, a GBR (sterowana regeneracja kości) kieruje odbudową za pomocą błony barierowej. Zabiegi te wydłużają leczenie o okres gojenia, ale pozwalają w wielu przypadkach osadzić implant we właściwej pozycji.
Yayla Dental Akademi – przeszczep kości i GBR

Dlaczego kość zanika i kiedy brakuje jej pod implant

Kość wyrostka zębodołowego istnieje w dużej mierze po to, by utrzymywać zęby. Po ich utracie, zwłaszcza po urazie, stanie zapalnym lub długotrwałym noszeniu protezy ruchomej, jej wysokość i szerokość stopniowo się zmniejszają (Hupp i in., 2014). Przy planowaniu implantu lekarz ocenia, czy dostępna objętość kości pozwala na osadzenie implantu o odpowiedniej długości i średnicy tak, by był otoczony kością ze wszystkich stron i znajdował się w pozycji dogodnej dla przyszłej korony (Resnik, 2020).

Gdy kości jest za mało, możliwe są różne drogi: zabiegi odbudowujące kość (o których jest ta strona), podniesienie dna zatoki szczękowej w odcinku bocznym szczęki (zob. artykuł o podniesieniu zatoki), krótsze lub węższe implanty albo inny układ uzupełnienia, np. All-on-4, w którym implanty umieszcza się w lepiej zachowanych odcinkach kości.

Przeszczep kości i GBR – co to znaczy w praktyce

Przeszczep kości oznacza uzupełnienie ubytku materiałem kostnym, który stanowi rusztowanie dla nowej kości pacjenta. GBR (guided bone regeneration) to technika, w której ubytek wypełnia się materiałem kostnym, a następnie osłania błoną barierową. Błona zapobiega wrastaniu szybko namnażających się tkanek miękkich do ubytku i daje czas komórkom kostnym na odbudowę (Newman i in., 2019). W praktyce oba pojęcia często dotyczą jednego zabiegu.

Rodzaj materiałuPochodzenieCechy opisywane w literaturze
AutogennyKość pacjenta (np. z okolicy zabiegu lub z innego miejsca jamy ustnej)Zawiera żywe komórki, ale wymaga drugiego miejsca pobrania
AllogennyKość ludzka z banku tkanekNie wymaga pobrania od pacjenta; przetworzona i kontrolowana
KsenogennyKość odzwierzęca, przetworzonaWolno się resorbuje, utrzymuje objętość
AlloplastycznyMateriały syntetyczneRusztowanie bez pochodzenia biologicznego

Wybór zależy od wielkości ubytku, jego kształtu (czy ściany kostne się zachowały), planu implantacji oraz preferencji pacjenta. Dokładne wskazania, zalety i ograniczenia każdego materiału omawia się przed zabiegiem (Resnik i Misch, 2018).

Uwaga: odbudowa kości nie jest zabiegiem bez ryzyka. Mogą wystąpić obrzęk, zakrwawienie, odsłonięcie błony, zakażenie lub niepełne wygojenie ubytku. Ryzyko zwiększają palenie tytoniu i niewyrównana cukrzyca (Heitz-Mayfield i Huynh-Ba, 2009). Wynik nie jest gwarantowany, a o ewentualnych dodatkowych zabiegach decyduje lekarz.

Jak wygląda zabieg i gojenie

Planowanie

Podstawą jest CBCT, na którym ocenia się wysokość, szerokość i kształt ubytku oraz położenie struktur takich jak zatoka szczękowa i kanał nerwu zębodołowego dolnego. Lekarz omówi, czy przeszczep wykona się przed implantacją (dwuetapowo), czy jednoczasowo z implantem.

Zabieg

W znieczuleniu miejscowym odpreparowuje się dziąsło, oczyszcza ubytek, układa materiał kostny i błonę, a następnie szczelnie zamyka tkanki miękkie szwami. O możliwości dodatkowych metod komfortu, np. sedacji, rozmawia się podczas konsultacji. Pierwsze dni to zwykle obrzęk, chłodzenie, miękka dieta i ograniczona higiena w okolicy zabiegowej.

Gojenie

Przeszczep potrzebuje czasu na zintegrowanie z własną kością – zwykle od kilku miesięcy. W tym czasie nie wolno obciążać miejsca zabiegowego protezą ruchomą, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Po zagojeniu ocenia się efekt (czasem w kolejnym CBCT) i wprowadza implant, o ile zostały spełnione warunki (Hupp i in., 2014; Albrektsson i in., 1986).

Wpływ na plan podróży do Stambułu

Dla pacjenta z Polski przeszczep kości oznacza zazwyczaj trzy etapy podróży zamiast dwóch, ponieważ dochodzi okres gojenia przeszczepu: pierwszy pobyt (kilka dni) na zabieg odbudowy kości, drugi po kilku miesiącach na wprowadzenie implantu i trzeci po okresie osteointegracji na odbudowę protetyczną. W wybranych przypadkach, gdy implant da się ustabilizować jednoczasowo, liczba etapów może być mniejsza. Wstępny obraz sytuacji możesz uzyskać, wysyłając panoramiczne RTG przez WhatsApp; harmonogram potwierdza się po CBCT i badaniu. Ogólne zasady planowania wyjazdu opisuje strona implanty w Stambule dla pacjentów z zagranicy, a podstawy leczenia – strona implanty zębowe w Stambule. Jeśli brakuje kilku zębów obok siebie, zobacz też most na implantach.

Od czego zależy koszt?

  • wielkość i kształt ubytku kostnego,
  • rodzaj materiału kostnego i błony barierowej,
  • to, czy przeszczep wykonuje się jednoczasowo z implantem, czy w osobnym etapie,
  • liczba implantów oraz rodzaj odbudowy protetycznej,
  • liczba pobytów, koszty podróży i noclegu oraz kontrole.

Kwot nie podajemy przed badaniem. Pisemny plan z zakresem zabiegu i przewidywanymi etapami otrzymasz po konsultacji i CBCT.

„Najlepszy przeszczep kości w Stambule” – co sprawdzić

  • czy decyzję o przeszczepie poprzedza CBCT i wyjaśnienie, dlaczego jest potrzebny,
  • czy przedstawiono alternatywy (krótsze implanty, inny układ, podniesienie zatoki),
  • czy powiedziano o ryzyku powikłań i czasie gojenia,
  • czy wiadomo, jaki materiał zostanie zastosowany i dlaczego,
  • czy otrzymasz dokumentację zabiegu i plan kontroli,
  • czy lekarz prowadzący jest wskazany z nazwiska.

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest GBR?

GBR (guided bone regeneration, sterowana regeneracja kości) to technika odbudowy ubytku kostnego, w której miejsce ubytku wypełnia się materiałem kostnym i osłania błoną barierową. Błona ogranicza wnikanie tkanek miękkich i daje czas na odbudowę kości.

Jakie materiały stosuje się do przeszczepu kości?

Najczęściej opisywane są kość własna pacjenta (autogenna), kość pochodzenia ludzkiego z banku tkanek (allogenna), kość odzwierzęca (ksenogenna) i materiały syntetyczne. Wybór zależy od wielkości ubytku i celów leczenia, a lekarz omawia go przed zabiegiem.

Ile trwa gojenie po przeszczepie kości?

Zwykle od kilku miesięcy, a w rozległych przypadkach dłużej. Implant wprowadza się po zagojeniu albo – w wybranych sytuacjach – jednoczasowo z przeszczepem. Decyzja zależy od stabilności pierwotnej implantu i zakresu odbudowy.

Czy przeszczep kości wydłuża moją podróż do Stambułu?

Zwykle wydłuża cały plan leczenia, ponieważ dochodzi okres gojenia przeszczepu. Pobyt zabiegowy nadal trwa zwykle kilka dni, ale między wizytami może upłynąć kilka miesięcy. Lekarz podaje przewidywany harmonogram po CBCT.

Czy każdy brak kości wymaga przeszczepu?

Nie. Przy niewielkim niedoborze czasem wystarczają krótsze lub węższe implanty, inne ustawienie implantów albo plan z innym układem uzupełnienia. Decyzję podejmuje lekarz po badaniu i CBCT.

Jak umówić konsultację i dojechać do kliniki?

Napisz na WhatsApp +90 544 289 66 33 lub zarezerwuj termin online na doktortakvimi.com. Klinika przy Ferit Selimpaşa Cad. No:44A w Bahçelievler jest ok. 600 m od stacji metra M3 İlkyuva. Pracujemy pon.–sob. 10:00–21:00, w niedzielę klinika jest zamknięta.

Powiązane strony

Dr. Dt. Mehmet Fuat Bozaba
Dr. Dt. Mehmet Fuat BozabaLekarz prowadzący · Periodontologia i chirurgia szczękowa

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania; diagnozę i plan leczenia ustala lekarz po konsultacji. Autor merytoryczny: Dr. Dt. Mehmet Fuat Bozaba, Yayla Dental Akademi · Ferit Selimpaşa Cad. No:44A, Bahçelievler/İstanbul · +90 544 289 66 33 · pon.–sob. 10:00–21:00.

Piśmiennictwo

  1. Resnik, R. R. (Ed.). (2020). Misch’s contemporary implant dentistry (4th ed.). Elsevier. WorldCat ↗
  2. Resnik, R. R., & Misch, C. E. (2018). Misch’s avoiding complications in oral implantology. Elsevier. WorldCat ↗
  3. Hupp, J. R., Ellis, E., & Tucker, M. R. (2014). Contemporary oral and maxillofacial surgery (6th ed.). Mosby. WorldCat ↗
  4. Newman, M. G., Takei, H. H., Klokkevold, P. R., & Carranza, F. A. (2019). Newman and Carranza’s clinical periodontology (13th ed.). Elsevier. WorldCat ↗
  5. Albrektsson, T., Zarb, G., Worthington, P., & Eriksson, A. R. (1986). The long-term efficacy of currently used dental implants: A review and proposed criteria of success. International Journal of Oral & Maxillofacial Implants, 1(1), 11–25. PubMed ↗
  6. Heitz-Mayfield, L. J., & Huynh-Ba, G. (2009). History of treated periodontitis and smoking as risks for implant therapy. International Journal of Oral & Maxillofacial Implants, 24(Suppl.), 39–68. PubMed ↗
  7. Pjetursson, B. E., Thoma, D., Jung, R., Zwahlen, M., & Zembic, A. (2012). A systematic review of the survival and complication rates of implant-supported fixed dental prostheses (FDPs) after a mean observation period of at least 5 years. Clinical Oral Implants Research, 23(Suppl. 6), 22–38. PubMed ↗

Przeszukaj bazy: PubMed · Google Scholar · NIH PMC · Scopus · Web of Science · Embase (może być wymagany dostęp instytucjonalny)

05442896633 Hemen Ara